บทความ

พระราชบัญญัติความรับผิดทางละเมิดของเจ้าหน้าที่ พ.ศ.2539

บทความโดย

2,097
แชร์บทความนี้

พระราชบัญญัติความรับผิดทางละเมิดของเจ้าหน้าที่ พ.ศ.2539

โดย นายทศพล ชัญธาวร และนายพงศ์พิพัฒน์ เกียรติพัฒนานนท์

พระราชบัญญัติว่าด้วยความรับผิดทางละเมิดของเจ้าหน้าที่ พ.ศ. ๒๕๓๙. พระราชบัญญัตินี้กำหนดขอบเขตความรับผิดของเจ้าหน้าที่ในการปฏิบัติงานของรัฐ. สาระสำคัญคือเจ้าหน้าที่ต้องรับผิดต่อความเสียหายที่เกิดขึ้นจากการปฏิบัติหน้าที่โดยประมาทเลินเล่อหรือจงใจ. พระราชบัญญัติยังกำหนดหลักเกณฑ์และวิธีการในการเรียกร้องค่าสินไหมทดแทนจากเจ้าหน้าที่. นอกจากนี้ยังกล่าวถึงสิทธิในการร้องทุกข์ต่อคณะกรรมการวินิจฉัย

หน่วยงานของรัฐต้องชดใช้อย่างไรหากละเลย?

ในกรณีที่หน่วยงานของรัฐต้องชดใช้ค่าสินไหมทดแทน จะมีการพิจารณาถึงการละเลย โดยมีหลักเกณฑ์ที่ต้องนำมาพิจารณาควบคู่กันไป ได้แก่
พฤติการณ์แห่งการละเมิด
ความร้ายแรงแห่งการละเมิด
ความเสียหาย
นอกจากนี้ ในการพิจารณาค่าสินไหมทดแทน เจ้าหน้าที่แต่ละคนต้องชดใช้ค่าสินไหมทดแทนเฉพาะส่วนของตนเท่านั้น หากเจ้าหน้าที่ได้กระทำการไปโดยสุจริต หรือเพื่อประโยชน์แก่ราชการแล้ว ให้พิจารณาลดหย่อนค่าสินไหมทดแทนให้ได้ตามควร

กฎหมายฉบับนี้กำหนดความรับผิดชอบของเจ้าหน้าที่รัฐในกรณีใดบ้าง และอย่างไร

พระราชบัญญัติความรับผิดทางละเมิดของเจ้าหน้าที่ พ.ศ. 2539 กำหนดความรับผิดชอบของเจ้าหน้าที่รัฐในกรณีต่างๆ ดังนี้:
ความรับผิดทั่วไป: โดยทั่วไป หน่วยงานของรัฐ จะเป็นผู้รับผิดชอบความเสียหายที่เกิดขึ้นจากการปฏิบัติหน้าที่ของเจ้าหน้าที่ เจ้าหน้าที่ ไม่ต้องรับผิด เว้นแต่เป็นการกระทำในหน้าที่โดยจงใจ หรือประมาทเลินเล่ออย่างร้ายแรง
การชดใช้ค่าสินไหมทดแทน: หากหน่วยงานของรัฐต้องชดใช้ค่าสินไหมทดแทน จะมีการพิจารณาถึงองค์ประกอบต่างๆ เช่น พฤติการณ์ ความร้ายแรง และความเสียหาย เพื่อให้การชดใช้นั้นเป็นไปอย่างเหมาะสม
ความรับผิดของเจ้าหน้าที่แต่ละคน: ในการพิจารณาค่าสินไหมทดแทน เจ้าหน้าที่แต่ละคนต้องชดใช้ค่าสินไหมทดแทนเฉพาะส่วนของตนเท่านั้น หากเจ้าหน้าที่ได้กระทำการไปโดยสุจริต หรือเพื่อประโยชน์แก่ราชการแล้ว ให้พิจารณาลดหย่อนค่าสินไหมทดแทนให้ได้ตามควร
การละเลย: ในกรณีที่หน่วยงานของรัฐต้องชดใช้ค่าสินไหมทดแทน จะมีการพิจารณาถึงการละเลย โดยมีหลักเกณฑ์ที่ต้องนำมาพิจารณาควบคู่กันไป ได้แก่ พฤติการณ์แห่งการละเมิด, ความร้ายแรงแห่งการละเมิด, และความเสียหาย
สิทธิในการฟ้องร้อง: เมื่อมีการจัดตั้งศาลปกครองขึ้นแล้ว สิทธิในการฟ้องร้องทุกข์ต่อคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ตามมาตรา 11 จะถือว่าเป็นสิทธิฟ้องคดีต่อศาลปกครอง
 
 

การชดใช้ค่าสินไหมทดแทนมีหลักการอย่างไร?

หลักการชดใช้ค่าสินไหมทดแทนตามพระราชบัญญัติความรับผิดทางละเมิดของเจ้าหน้าที่ พ.ศ. 2539 มีดังนี้:
หลักการทั่วไป: โดยทั่วไปแล้ว หน่วยงานของรัฐต้องรับผิดชอบในความเสียหายที่เกิดจากการกระทำของเจ้าหน้าที่ เจ้าหน้าที่ไม่ต้องรับผิด เว้นแต่จะกระทำการโดยจงใจหรือประมาทเลินเล่ออย่างร้ายแรง
หลักเกณฑ์การพิจารณาค่าสินไหมทดแทน: ในการพิจารณาค่าสินไหมทดแทน จะมีการพิจารณาถึงองค์ประกอบต่างๆ เช่น พฤติการณ์, ความร้ายแรง และ ความเสียหาย ที่เกิดขึ้น
การชดใช้ของเจ้าหน้าที่แต่ละคน: เจ้าหน้าที่จะต้องชดใช้ค่าสินไหมทดแทนเฉพาะในส่วนของตนเท่านั้น หากเจ้าหน้าที่ได้กระทำการโดยสุจริต หรือเพื่อประโยชน์แก่ราชการ อาจมีการพิจารณาลดหย่อนค่าสินไหมทดแทนให้ตามสมควร
อายุความ: สิทธิในการเรียกร้องค่าสินไหมทดแทนจากเจ้าหน้าที่มีอายุความตามที่กฎหมายกำหนด นับตั้งแต่วันที่หน่วยงานของรัฐทราบถึงการละเมิดและตัวผู้กระทำ
การละเลย: ในการพิจารณาว่าหน่วยงานของรัฐละเลยหรือไม่ จะพิจารณาจากพฤติการณ์และความร้ายแรงของการละเมิด รวมถึงความเสียหายที่เกิดขึ้น

ใครเป็นผู้รักษาการตามพระราชบัญญัตินี้?

นายกรัฐมนตรีเป็นผู้รักษาการตามพระราชบัญญัตินี้

http://www.admincourt.go.th/admincourt/upload/webcms/LawRule/LawRule_110225_112008.pdf